Kinderen met autisme en rouwen

Opa is gestorven..

Er was eens een meisje dat autisme had. Ze was pienter en leergierig. In de klas zat ze steeds met grote interesse te luisteren naar de meester. Ook die keer toen de meester sprak over reïncarnatie. Wat een fantastisch gevoel kreeg ze daardoor. Als je dood bent, kom je terug, maar dan als een dier. Ze nam dit heel letterlijk, maar dat het iets is waarin sommige mensen geloven en anderen niet en dat het niet bewezen is én dat de meester het ook niet zeker wist, dat speelde geen rol meer. Dat hoorde het meisje niet. Ze was helemaal gerustgesteld door wat de meester verteld had.

Het meisje was er rotsvast van overtuigd dat iedereen die sterft als een diertje terugkomt. Voor haar tiende verjaardag kreeg het meisje van haar grootouders een konijn. Ze was er blij mee.

Op een dag in mei overleed onverwachts haar grootvader. Het meisje begreep niet hoe dat kon. Opa was niet ziek, had niet in het ziekenhuis gelegen,  ze had toch niets gemerkt., heel moeilijk te begrijpen . Ze begon er heel veel over na te denken, te piekeren. Ze had heel veel vragen maar durfde ze niet stellen. Mama en papa hadden immers al verdriet genoeg. Ze mocht ook niet mee naar opa gaan kijken. Dat was nog niets voor haar. “Daar zal je niet van kunnen slapen of naar van gaan dromen”, zeiden de grote mensen.

Toen opeens dacht ze aan het verhaal van de meester. “Natuurlijk, Pluis was nu opa!!” Ze rende de hele dag naar het konijn, maakte het hokje elke dag schoon en zorgde voor extra veel eten. Het konijn moest het lekker warm hebben en stiekem nam ze het mee naar haar kamer.

Ze sprak met het konijn en knuffelde het. Wat was ze blij dat opa weer bij haar was. Tot op het moment dat mama en papa begonnen door te hebben dat ze toch zo overdreven veel met het konijn bezig was. Ze merkten ook dat het konijn in haar bed sliep en werden boos.

Op een dag toen ze van school kwam en eerst naar Pluis liep, riep mama dat het nu wel genoeg was en dat er eerst huiswerk moest gemaakt worden. “Maar nee mama , opa heeft nog niet gegeten vandaag..” Mama keek haar met grote ogen aan en vroeg :” opa??”

“Ja”, zei het meisje .,“Pluis is opa geworden, de meester heeft verteld dat als je dood gaat, je als een dier kan terugkomen”. Mama barstte in tranen uit en zei dat dode mensen nooit terugkomen ,ook niet als dieren.  “ Ze gaan naar de hemel”. Het meisje voelde hoe haar beentjes heel week werden en haar oogjes vochtig.

De meester had gelogen en mama was nu nog verdrietiger.  Vanaf die dag zat Pluis in zijn hokje en keek het meisjes niet meer naar hem om… Iedere avond besloot ze wakker te blijven om opa tussen de sterren te zoeken .

Waar gebeurd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s